والد معّظم در خاطرات خود نقل مى كردند « مرحوم آقاى قاضى ، شبها درس اصلى داشتند ونوعاً در اين درس ، چراغ روشن نمىكردند و شاگردان خاص از محضر ايشان استفاده مينمودند . درس ايشان در سلوك عرفان و معارف حقّه ، همراه با آيات و روايات بر طبق مستندات علمى و عرفانى بود و گاهى مطالب را با اشاره عبور مىكردند . آن افرادى كه از شاگردان اصلى آقا بودند ، مطالب را دريافت مىكردند و بعضى هم كه جديدالورود بودند ، آقا قاضى براى آنها عصرها درسى عمومى گذاشته بودند . درس آنها جنبه ابتدائى و ارائه نظرات كلّى داشت و خيلى با احتياط و دقّت موضوعات بحث اخلاقى و تربيتى را همراه با آيات و روايات مطرح مىفرمودند . » « 1 » سالك طريق ، هوشيار باشد آيت الله نجفى مىفرمودند : « استاد ما مرحوم آقاى قاضى هميشه تذكر مىفرمودند كه اين راه ( سلوك عرفان و مقامات سالكين ) پيچ و خمها و ناهمواريها و دستاندازها و خطرها براى سالك طريق دارد و شخصى كه طى طريق مىكند و عزم سفر إلى الله دارد و مقاماتى را كسب مىكند ، بايد هميشه هشيارانه سلوك نمايد و مواظب باشد و مراقبت از اعضاء و جوارح خود نمايد تا خطا از او سر نزند و اگر غفلتى كرد ، فوراً جبران نمايد تا سد راه او فراهم نگردد و توقف حاصل نشود . » « 2 » صمت و سكوت سيره آيت الله نجفى در مقام سير و سلوك كه متاثّر از استاد بود و همواره بدان عمل مىكرد ( صمت ) يعنى سكوت بود . او از نااهلان بسيار دورى مىكرد و از سخنان نادرست و ما لايعنى ( بى معنى ) اجتناب ميورزيد و به قدر ضرورت سخن ميگفت و يا پاسخ به سؤال مىفرمود و از سخنان بيهوده سخت دورى داشت و از افرادى كه آلوده به بيهودگى بودند فاصله ميگرفت . در تمامى دوران تحصيل خود در نجف اشرف به هنگام رفتن به درس و مراجعت ، عبا را به سر ميكشيد تا مبادا با كسى برخورد كند و سخنى بگويد كه در طريق صواب نباشد .

--> ( 1 ) - ديوان حافظ ( 2 ) - تاريخ حكما و عرفا .